پيامبر ( ص ) در اين خصوص در انتظار فرمان الهى بسر مىبرد و خواستگاران را با ظرافت ردّ مىكرد ، امّا زمانى كه على ( ع ) براى خواستگارى قدم پيش نهاد ، پيامبر ( ص ) به آن حضرت فرمود : هم اكنون جبرئيل به نزد من آمد و ابلاغ كرد ، خداوند تو را در آسمان به همسرى فاطمه ( س ) برگزيده و فرشتگان را بر اين وصلت گواه گرفته است . پيامبر ( ص ) به خوبى مىدانست كه جز على ( ع ) هيچ كس در روى زمين لياقت و شايستگى همسرى فاطمه را ندارد ، امّا از آنجا كه در اسلام روا نيست پدر بدون اجازهء دختر ، قول همسرى او را به مردى بدهد ، پيامبر ( ص ) ضمن ابراز موافقت خويش جواب قطعى را به موافقت فاطمه ( س ) موكول نمود . آنگاه به نزد فاطمه ( س ) رفت و ابتدا در بارهء فضايل على ( ع ) و سوابق او در اسلام براى فاطمه ( س ) سخن گفت و سپس پيشنهاد خواستگارى آن حضرت را مطرح نمود و منتظر پاسخ فاطمه ( س ) نشست ، فاطمه زهرا ( س ) كه خود به خوبى از صفات بىهمتاى على ( ع ) آگاه بود ، سر به زير افكند و پاسخى نداد ، آنگاه رسول خدا ( ص ) تكبير گفت و فرمود : سكوت نشانهء رضايت است . با اين حركت رسول خدا ( ص ) مىخواست به مسلمانان درس عملى زندگى دهد تا بدانند از نظر اسلام از يك طرف دختر صاحب كرامت و حق اختيار است و مىتواند همسر آيندهء خود را ، خود برگزيند و از طرف ديگر پدر او نيز صاحب حقّ مشورت است و خير و صلاح او را مىشناسد ، ولى حقّ اعمال زور و تحميل بر دختر را ندارد ، در حالى كه در زمان جاهليّت زن به مثابهء كالايى به خريد و فروش رفته و حتّى به ارث مىرسيد . مهريّه و جهيزيّه : مراسم ازدواج سرور زنان جهان در نهايت زهد و سادگى صورت گرفت تا الگو و نمونهء كاملى براى ازدواج اسلامى باشد و مسلمانان بدانند تشريفات و زر و زيور ظاهرى هيچ تأثيرى در سرانجام زندگى و خوشبختى زوجين ندارد و متوجّه باشند كه اگر مسأله رعايت شئونات طرفين مطرح باشد ، هيچ زنى از نظر شرافت و قدر همپايهء فاطمه ( س ) سرور زنان دو عالم نبوده ، همانطور كه هيچ مردى از نظر كرامات و فضايل همقدر و همشأن سرور اوصياء على مرتضى ( ع ) نيست . مهريّه زهراى مرضيه ( س ) 480 يا 500 درهم نقره بود و جهيزيهء آن حضرت كه از محل فروش زره امير مؤمنان ( ع ) تهيّه شد ، عبارت بود از :